|
|
| نام کتاب |
| قیمت |
مجلّه حوزه، بر آن بوده و هست كه شكوهها، زيباييها، اوجها و والاييهاى شيعه را در آوردگاههاى گوناگون بنماياند و باورهاى راستين و رخشان آن را در حدّ توان، به زيباترين
ايمان به آخرت و باور به سراى پايدار، آموزه بنيادينِ همه اديان الهى به ويژه اسلام است. در قرآن، مسئله معاد و آخرت، به شكل بسيار برجسته و سازندهاى مطرح و دائماً انسانها
آيين مقدس اسلام كه داعيهء وحدت انگارى دين با سياست و حكومت دارد، اين انتظار از فقه آن مى رود كه به تبيين و تقرير دقيق مسائل سياسى و اجتماعى و از جمله مقوله آزادى بپردازد. اين
آزادى سياسى از گفتمان هاى پر اهميتى است كه دانشوران در همه عصرها و دوره ها به آن توجه كرده اند. در روزگار ما نيز فيلسوفان سياست و انديشه ورزان به ژرف كاوى در اين مقوله
انسان موجودى است كه در ميانِ دو بىنهايت قرار دارد: تكامل و سقوط. اين عنصرِ مستعد مىتواند برترين موجود هستى و نيز پستترين آنها شود. سرشتِ او بر نيكى است و او مىتواند
ظهور اسلام، مجموعهاى ارزشمند از اصول و فروع فكرى و عملى و نيز ضابطههاى اخلاقى را در پيش روى بشر نهاد و اديان گذشته را به كمال رساند. بدينسان اين دين، منظومه كاملى
آشنايى با شخصيت و زندگى اسوههاى مكتبى، چراغ راه نسل امروز و الگوى ايمان و عمل است. آنان همچون قلههايى در پهنه تاريخ، سرفراز ايستادهاند و انسانها را به پيمودن اين
حكمت مشاء و اشراق، دو مشربِ مهم فلسفى در انديشههاى بشرى است كه اوّلى با ارسطو آغاز مىشود و در فلسفه اسلامى، ابن سينا نماينده نامبردار و شهير آن است و اشراق را از افلاطون